Daarom staakt Skeyes al voor de twaalfde keer ‘een klein beetje’

De luchtverkeersleiders hebben gisteren al voor de twaalfde keer dit jaar actiegevoerd. Kurt Callaerts (ACV-Transcom) en Lennert Mervilde (VSOA), secretarissen van de stakende bonden, leggen uit waarom ze blijven volharden.

Waarom voortdurend een beetje staken in plaats van één dag alles platleggen?
Lennert Mervilde (VSOA): “Eén dag goed staken is niet voldoende om aan de eindmeet oplossingen te zien, hebben we in het verleden al gemerkt. Daarom kiezen we voor deze ketting aan acties. Bovendien willen we op die manier de reiziger zo min mogelijk treffen - al weet ik dat dat dubbelzinnig klinkt.”

Kurt Callaerts (ACV-Transcom): “Deze acties veroorzaken voldoende problemen, maar niet in die mate dat veel vluchten gecanceld worden. Deze manier van actievoeren is ook werkbaar voor de personeelsleden. Zij kunnen dit nog heel lang volhouden, want ze kiezen hun eigen werkritme.”

Mervilde: “Hoelang we nog blijven staken? Daar hebben we nog niet over samengezeten. Ook over eventuele acties tijdens de paasvakantie kunnen we nog niets zeggen.”

Is het niet beter voor de onderhandelingen om even niet te staken?
Mervilde: “Voor het overleg van vorige vrijdag hadden we de intentie om te stoppen met staken, maar CEO Johan Decuyper zei: ‘Als jullie niet tevreden zijn met dit akkoord: staak dan maar voort.’ Dat doen we dus.”

Callaerts: “Dit is een sociale dialoog waarbij je mag onderhandelen met de handen op de rug. Decuyper heeft vrijdag wel een dealtje gesloten met de collega’s van het ACOD (de socialistische vakbond stemde als enige bond voor het akkoord, red.), maar dat is onaanvaardbaar voor onze achterban. Onze leden reageren na elke nieuwe onderhandelingspoging almaar heftiger.”

Zijn het “enkelingen” die deze acties aansturen, zoals Decuyper zegt?
Mervilde: “Neen. Tijdens een personeelsvergadering hebben we gevraagd of er acties moesten komen. Een 150-tal personeelsleden zei volmondig ‘ja’. Van de afwezige 250 kregen we geen antwoord, maar we weten wel dat een groot deel stilzwijgend akkoord gaat.”

Callaerts: “Zonder mankracht zouden we deze acties nooit kunnen voeren. Stakende ‘enkelingen’ kunnen de verkeerstoren niet twee uur sluiten om die daarna weer operationeel te krijgen. Iedereen heeft het alleen maar over stakende verkeersleiders, maar ook de technici van Skeyes klagen over de hoge werkdruk.”

Mervilde: “De acties worden ook niet aangestuurd door de Belgische Gilde van Luchtverkeersleiders, zoals Decuyper oppert. De Gilde is geen sociale partner, zij kunnen geen stakingsaanzegging indienen. Een deel van die leden steunt de acties, maar zette ze niet mee in gang.”

De directie wil ‘onwettige afwezigen’ aanpakken. Zijn die er dan zo massaal?
Mervilde: “Er zijn er geen - of toch heel weinig. Ik ben het eens dat iemand die onwettig afwezig is, aangepakt moet worden. Maar iemand die staakt, is niet onwettig afwezig.”

Callaerts: “Toch krijgen ook stakers een controle-arts over de vloer. Eén van onze personeelsleden was tijdens de staking thuis aan het verven. De arts heeft dat ook zo doorgegeven. Dat is schending van de privacy. Iemand die staakt, doet wat hij of zij wil.”

Waarom moet de reiziger begrip hebben?
Mervilde: “De manier waarop we tot nog toe werkten, is nefast voor de veiligheid van de reizigers. Iemand die twaalf opeenvolgende dagen, in verschillende shifts, vliegtuigen moet begeleiden, kan dat nooit 100% goed doen.”

Callaerts: “We krijgen enorm weinig feedback over veiligheidsincidenten. Een personeelslid dat zich met dat veiligheidsluik bezighoudt, gaf onlangs nog z’n ontslag. De werkdruk lag te hoog, had hij aangegeven, maar toch werd zijn ontslag ‘onverwacht’ genoemd.”

Mervilde: “Het draait alleen maar om de cijfers. Naar de gezondheid van het personeel en de veiligheid van de reiziger kraait bijna geen haan.”